was het hier zo stil ...
Ons poppemie, pruts, protske, Charel, poepernel, lieve schat, popke, kleine hooligan...
wordt morgen precies 1 jaar! Wat vliegt de tijd! Tis zo ne cliche, maar jongens wat wordt ze zo snel groot...
Ik weet het nog alsof het gisteren was, of zelfs deze morgen...
ik kan me nog zeer levendig de zwangerschap voorstellen,
de maanden van misselijkheid,
en het wachten, vooral op het einde, dat wachten
met het blonde ongeduld als ik
Mannekes toch, ik dacht dat ik degene was die 3 weken te vroeg zou bevallen.
Maar op 12 juni zat ik nog 'lustig' vaderdag te vieren, uberzwanger!
Bovengenoemd Charelke kwam dus 2 dagen te laat!
Maar wat een wonder dat te laat kwam,
een klein hummelke, lief, zacht, en zo kwetsbaar!
Voila, en nu een jaar later al een hele juffrouw.
Ze stapt bijna door het leven ;)
met nog steeds 2 tanden,
tattert de hele dag door,
geeft kusjes en zegt dan 'aaaaaaai'
gaat parmantig in haar duwkarretje staan en kweelt dan heelder zangverzen
kruipt met in 1 handje een speelgoedje waardoor en houtenbeeneffect van tak-pets-tak-pets optreedt, waarbij de pets van haar handje komt natuurlijk.
verslindt heelder boeken, en dan bedoel ik niet het lezen maar het eten ervan...
daarom was het hier zo stil...
er werd genaaid, geknipt, gebakken, geknutseld...
ik beloof u de resultaten,
maar ga nu ons prutske snel haar tutje geven...
ze weent, en dan heeft ze mama nodig ;)
ook al is dat in haar slaap
wat ben ik blij dat ik je mama ben...
xx